Drents Museum

Het Drents Museum heeft twee gezichten die niet vanzelfsprekend bij elkaar horen. Aan de ene kant de archeologie: veenlijken, de kano van Pesse die doorgaat voor het oudste vaartuig ter wereld, vondsten uit het veen die hier in de grond bewaard bleven omdat dat veen zuur en zuurstofarm is. Aan de andere kant een serieuze kunstcollectie, met veel realisme en art nouveau, en grote wisseltentoonstellingen die soms wekenlang uitverkocht zijn.

Het gebouw zelf is de moeite waard. De oude vleugels zijn achttiende- en negentiende-eeuws, met de statige zalen die daarbij horen, en daaronder ligt een moderne uitbreiding die grotendeels ondergronds is aangelegd. Je loopt in tien meter van een historisch trappenhuis naar een betonnen zaal met vier meter hoge wanden. Dat werkt beter dan het klinkt.

Eerlijk over de kinderen: onder de acht is dit geen succes. Het Meisje van Yde en de andere veenvondsten pakken oudere kinderen wel meteen — dat is een echt lichaam, met haar, uit de ijzertijd — maar de rest van de collectie vraagt geduld dat jonge kinderen niet hebben. Kom met een kleuter liever naar het park erachter.

Praktisch advies: ga op een doordeweekse ochtend. Assen is geen stad waar het museum overloopt, en buiten de grote tentoonstellingen om sta je er regelmatig alleen in een zaal. Bij een blockbuster is dat precies andersom; boek dan online een tijdslot, anders sta je in de rij op de Brink.

Parkeren in het centrum van Assen kost geld en de plekken rond de Brink zijn schaars. Kom je met de trein, dan loop je vanaf station Assen in een kwartier door het centrum naar het museum. Dat is de makkelijkste route, en je komt langs genoeg om onderweg koffie te halen. Combineer eventueel met het Asserbos, dat aan de andere kant van het station begint.