Aviodrome

Het Aviodrome is groter dan je verwacht en tegelijk ouderwetser. Dat is geen kritiek. Waar veel musea inmiddels bestaan uit schermen met filmpjes, staan hier gewoon vliegtuigen. Heel veel vliegtuigen, van een Fokker Spin uit 1911 tot een uitgeklede Boeing 747 waar je zo naar binnen loopt. In dat toestel kun je in de cockpit gaan zitten en door het lege ruim lopen, en dat is nog steeds het beste kwartier van het bezoek.

De grote hal is behoorlijk vol gezet. Toestellen staan dicht op elkaar, borden zijn soms klein en droog geschreven, en als je niets met luchtvaart hebt, raak je halverwege kwijt waar je naar kijkt. Kom je met iemand die wél alles van vliegtuigen weet, dan ben je vijf uur bezig en heb je nog niet alles gezien.

Buiten staat het nagebouwde oude Schiphol-stationsgebouw uit de jaren dertig, met een terras dat uitkijkt op de startbaan van Lelystad Airport. Daar zit je goed: er landen genoeg kleine toestellen om het interessant te houden, en je bent uit de drukte binnen.

Praktisch: neem oordoppen mee als je met een gevoelig kind komt. In de simulatorhal en bij de filmzaal is het hard, en op drukke zaterdagen galmt de hoofdhal flink. Ga verder tegen de klok in — de meeste mensen slaan linksaf bij binnenkomst, dus rechtsaf beginnen scheelt je overal een rij.

Met het openbaar vervoer is het te doen maar niet handig: vanaf station Lelystad Centrum moet je de bus richting het vliegveld nemen, en die rijdt niet elke tien minuten. Kijk de terugreis vooraf na, anders sta je een halfuur langs de Pelikaanweg. Met de auto is het simpel, al betaal je voor parkeren.