Boulevard van Vlissingen

De Westerschelde is de vaarweg naar Antwerpen, en Vlissingen ligt precies op de bocht waar de schepen dicht onder de kust langs moeten. Daardoor heb je hier iets wat nergens anders in Nederland zo is: je staat op een boulevard met een ijsje in je hand en er schuift op een paar honderd meter een containerschip van driehonderd meter voorbij. Kinderen die niets met zee hebben, hebben wel iets met dat formaat.

De boulevard loopt over een paar kilometer van het Keizersbolwerk tot voorbij de vuurtoren, met een hoogteverschil dat je merkt: het middelste stuk ligt op de oude vestingwal, hoog boven het water. Beneden ligt het strand. Boven staan de bankjes met het uitzicht.

Praktisch, en dit is het advies waar je hier iets aan hebt: check voor je gaat even een scheepsvolgsite op je telefoon om te zien wat er aankomt. Er zijn uren waarin er niets vaart en uren waarin er drie grote schepen achter elkaar door komen. Rond kentering van het getij is het doorgaans het drukst, omdat loodsen dan de diepstekende schepen inplannen.

Bij storm uit het zuidwesten is dit de plek om te zijn. Het water slaat dan tegen de basalt en over de reling, en bij springtij in combinatie met wind staan er tientallen mensen op afstand te kijken hoe hard het spat. Blijf achter de afzetting als die er staat, dat is er niet voor niets.

Wat er minder aan is: de horeca op de boulevard is prijzig voor wat het is, en op mooie zomerzondagen is parkeren een sport. Kom dan met de trein. Station Vlissingen ligt op een kwartier lopen en je loopt onderweg langs de haven, wat leuker is dan een parkeergarage.

Vlak: de hele boulevard is over de bovenkant met een rolstoel of kinderwagen te doen. Naar het strand toe zijn er trappen en op een paar plekken hellingen.