Linnaeushof

Linnaeushof noemt zichzelf de grootste speeltuin van Europa en dat is waarschijnlijk waar, al is het een titel die niemand controleert. Wat wel klopt: er staan ruim driehonderd toestellen verspreid over een oud landgoed van zes hectare, en er zit geen enkel scherm bij. Geen animatronics, geen wachtrijen voor een achtbaan, geen mascotte. Alleen klimrekken, kabelbanen, waterfietsen, trampolines en een reuzenschommel.

Dat is precies de reden dat het werkt voor kinderen tussen ongeveer drie en elf, en de reden dat pubers zich er na een uur vervelen. Wees daar realistisch over bij het boeken. Boven de twaalf is er weinig te halen, en het tarief is voor iedereen boven de twee jaar hetzelfde, dus meekomende volwassenen betalen de volle prijs voor een dag op een bankje.

Het waterspeelgedeelte is het populairst en meteen het probleem: kinderen worden nat, ook als je dat niet van plan was. Neem reservekleding mee. Neem ook eigen eten mee, want dat mag, en het aanbod ter plaatse is duur en beperkt. Er staan picknicktafels, maar die zijn rond twaalf uur allemaal bezet. Zet je spullen vroeg op een tafel in het bosgedeelte aan de linkerkant, dat is de rustigste hoek en er is schaduw.

Weer is bepalend. Bijna alles is buiten. Er is een overdekte speelhal, maar die is klein en op een regendag zit iedereen er tegelijk in. Bij dertig graden is het open middengedeelte snoeiheet. Ga op een bewolkte dag van twintig graden, dan haal je er het meeste uit.

Reken op een halve tot hele dag; korter dan vier uur is zonde van de entree. De hoofdpaden zijn verhard en met een kinderwagen kom je overal. Voor rolstoelen zijn de paden goed maar de toestellen niet. Parkeren kost apart geld.