Marinemuseum Den Helder

Het museum zelf, in een oud marinegebouw aan de Hoofdgracht, is prima maar niet waarom je komt. Je komt voor de drie schepen die ernaast in het water liggen: de onderzeeboot Tonijn, het ramtorenschip Schorpioen en de mijnenveger Abraham Crijnssen. Vooral die eerste.

De Tonijn is een driecilinder-onderzeeboot uit 1966 en je loopt er van voor naar achter helemaal doorheen. Door de ronde luiken, langs de torpedobuizen, langs de kooien waar de bemanning met zesenzestig man in sliep. Het is nauw, het is laag en er is geen ontsnappen aan als je er eenmaal in zit. Precies dat maakt het goed. Kinderen die in een gewone museumzaal binnen tien minuten klaar zijn, doen hier drie kwartier over.

Wel eerlijk zeggen: als je slecht ter been bent of last hebt van kleine ruimtes, is de Tonijn geen goed idee. Je stapt over drempels van een halve meter hoog en er is geen alternatieve route. De Schorpioen ernaast is een stuk ruimer en heeft een prachtige negentiende-eeuwse officiersmess, dus je mist niet alles als je de onderzeeboot overslaat.

Praktisch: begin bij de schepen, niet in het gebouw. In de middag staat er rij voor de Tonijn omdat er maar een beperkt aantal mensen tegelijk in kan, en die rij staat buiten. Ga er als eerste heen en doe het binnenmuseum daarna, dan wacht je nergens op.

Parkeren is gratis en ruim, wat in Noord-Holland een zeldzaamheid is. Vanaf station Den Helder loop je er in tien minuten heen, en dat station is het eindpunt van de intercity uit Amsterdam.

Reken op twee uur, drie als je alle schepen doet. Combineer het met Fort Kijkduin of de veerboot naar Texel als je toch de hele reis naar de kop van Noord-Holland maakt.