Paleis Het Loo

Na de grote verbouwing kom je Het Loo niet meer binnen via de statige voordeur, maar via een ondergrondse hal onder het voorplein. Dat is even wennen — je duikt letterlijk het paleis in — maar het levert wel ruimte op voor de wisselende tentoonstellingen, en het scheelt dat je jas en buggy meteen kwijt kunt.

Het paleis zelf is zoals je verwacht: kamer na kamer met behang, portretten en meubels achter een koord. Voor volwassenen is dat interessant, voor een kind van zes na twintig minuten niet meer. De stallen zijn dan de redding. Daar staan de koetsen en auto’s, en die vinden kinderen zonder uitleg al de moeite waard.

De tuin is wat ons betreft het beste deel en tegelijk het meest onderschatte deel. Het is een gereconstrueerde barokke tuin met fonteinen, en die symmetrie zie je pas als je erboven staat. Loop dus naar de bovenste verdieping van het paleis en kijk uit het raam aan de achterzijde voordat je naar buiten gaat. Wie dat overslaat, loopt beneden tussen de heggen en mist het hele punt.

Praktisch: koop je tijdslot vooraf, want in de meivakantie en rond de kerstopstelling zijn de ochtenden vaak weg. Kom je met de trein, dan is het vanaf station Apeldoorn een halfuur lopen door de stad, of een korte busrit — het loopstuk is saai, de bus is prettiger.

Rolstoelen en kinderwagens komen door het hele paleis en over de hoofdpaden in de tuin. Een paar zaaltjes op de bovenverdieping zijn krap als het druk is.

Honden mogen niet mee, ook niet in de tuin. En reken op meer tijd dan je denkt: het park achter de tuin loopt door tot in de bossen van de Veluwe, en dat stuk kost je zo nog een uur.