De Dikke Toren van Zierikzee

De Sint-Lievensmonstertoren, in Zierikzee gewoon de Dikke Toren, moest de hoogste kerktoren van de Lage Landen worden. Er was geld voor, er was ambitie, en toen kwam het geld op. Wat er staat is een enorme, gedrongen stomp van zo’n zestig meter met een noodkap erop die er nu al eeuwen tijdelijk uitziet. De kerk waar hij bij hoorde is in 1832 afgebrand en nooit herbouwd, dus de toren staat er alleen bij. Dat maakt het silhouet van Zierikzee meteen herkenbaar.

De klim is het punt. Steile houten trappen, smalle doorgangen, en onderweg een paar verdiepingen waar je even kunt uitblazen bij de klokken en het uurwerk. Bovenin sta je in de open lucht en kijk je over de hele stad, de Oosterschelde, de Zeelandbrug en bij helder weer tot aan de Deltawerken. Zeeland is vlak, dus zestig meter is hier meer dan genoeg om alles te zien.

Wees eerlijk over wat het is: het is een trap. Als iemand in je gezelschap slecht ter been is of niet van hoogtes houdt, sla het over. Er is geen lift en de laatste trappen zijn krap. Met kinderen onder de acht wordt het klimmen zelf al een klus, en boven moet je ze goed vasthouden.

Praktisch: kom aan het eind van de middag. Dan staat de zon in het westen achter je als je richting de Oosterschelde kijkt, en heb je het bovenplatform vaker voor jezelf dan rond het middaguur. Neem een dun jack mee, want boven waait het altijd harder dan beneden.

De toren is niet het hele jaar door open en de openingstijden zijn beperkt; kijk het van tevoren na, want ervoor staan en een dichte deur vinden gebeurt regelmatig.

Combineer het met een rondje door Zierikzee zelf. De havenkanalen, de Noordhavenpoort en de oude pakhuizen zijn na de klim precies waar je van boven naar hebt staan wijzen. Parkeren doe je het handigst buiten de vesting.