Vestingwallen van Hulst

Hulst ligt in de zuidoosthoek van Zeeuws-Vlaanderen, dicht tegen de Belgische grens, en heeft iets wat de meeste Nederlandse vestingsteden zijn kwijtgeraakt: de complete ring. Negen bastions, natte grachten, aarden wallen en drie poorten liggen er nog vrijwel helemaal omheen. In de negentiende eeuw hebben veel steden hun wallen gesloopt voor de uitbreiding. Hulst niet, en daar profiteer je nu van.

Het rondje over de wallen is ongeveer drie kilometer en je loopt het in een uurtje. Onderweg zit je grotendeels tussen de bomen, met aan de ene kant de gracht en aan de andere kant het dak van de stad met de Sint-Willibrordusbasiliek erbovenuit. Het is een van de weinige wandelingen waarbij je continu snapt waar je bent, wat een verrassend prettig gevoel is.

Mijn tip: begin bij de Bagijnepoort in plaats van bij de Gentse Poort waar iedereen start, en loop tegen de klok in. Dan heb je het mooiste stuk, langs de bastions aan de noordkant met uitzicht over het buitengebied, aan het eind in plaats van meteen aan het begin. Ga daarna de stad in voor koffie op de Grote Markt; de horeca daar is Vlaams van inslag, in de goede zin.

Wat je moet weten: het pad over de wallen is niet overal verhard en na een natte week is het op de steilere stukken glad. Met een kinderwagen blijf je beter op de onderste ronde langs de gracht, die vlakker en breder is. Voor rolstoelen geldt hetzelfde; de wallen zelf hebben trappen en hellingen die niet allemaal te doen zijn.

Hulst is geen dagvullend uitje op zichzelf. Combineer het met een rit door het Verdronken Land van Saeftinghe verderop, of met een terras in het stadje. De combinatie van beide maakt er wel een prima halve dag van. Parkeren is gratis op de terreinen net buiten de wallen, en dat is ook waar je moet zijn: in de oude kern is het krap.