De Domtoren beklimmen

De Domtoren is 112 meter en daarmee de hoogste kerktoren van het land. Je komt tot ongeveer 95 meter, en je komt er alleen met een gids, in een groep, via een wenteltrap die op sommige stukken zo smal is dat je met je schouders langs het metselwerk schuurt. Wie moeite heeft met kleine ruimtes of met traplopen moet dit niet doen; er is geen lift en halverwege terug is lastig.

Onderweg stop je een paar keer. Bij de klokken, waar de gids uitlegt hoe het carillon werkt, en in de ruimte waar je ziet dat de toren losstaat van de kerk. Dat laatste is het beste verhaal van Utrecht: in 1674 blies een windhoos het schip tussen toren en kerk weg, en dat gat is nooit dichtgemaakt. Daarom loop je nu over een plein tussen twee halve kerken.

De rondleiding maakt of breekt het bezoek. Krijg je een gids die vertelt, dan duurt dat uur tien minuten. Krijg je iemand die een tekstje afdraait, dan blijft er vooral een trap over.

Boek het laatste tijdslot van de dag. Het licht is dan beter, de stad ligt in de schaduw van de avond en je hebt bovenop meer ruimte omdat de groepen kleiner zijn. Ga niet op een gloeiend hete dag: in de trap zelf is het benauwd.

Gratis alternatief voor wie niet klimt: de Pandhof naast de Domkerk, een kleine kloostertuin die de meeste toeristen missen omdat er een onopvallend poortje voor zit. Vijftig meter van het drukste plein van de stad en toch stil.

Kom met de trein. Vanaf Utrecht Centraal loop je er dwars door Hoog Catharijne in een minuut of twaalf naartoe, en parkeren in de binnenstad kost een veelvoud van het treinkaartje.