Kasteel de Haar

Het ziet eruit als een middeleeuwse burcht en dat is precies de bedoeling, maar wat je ziet is nauwelijks ouder dan het Rijksmuseum. Rond 1892 stond hier een ruïne. Etienne van Zuylen trouwde met een Rothschild, huurde Pierre Cuypers in en liet er twintig jaar lang aan bouwen: elektriciteit, centrale verwarming en een eigen watertoren, in een gebouw dat moest doen alsof het vijfhonderd jaar oud was. Het dorp Haarzuilens stond in de weg en werd een kilometer verderop opnieuw opgebouwd.

Binnen is het overdadig. Houtsnijwerk tot in het plafond, wandtapijten, een eetzaal waar in de jaren zestig Brigitte Bardot en Roger Moore aan tafel zaten. Het is indrukwekkend, maar na een half uur is het ook een beetje veel van hetzelfde, en de looproute is smal, dus met een groep sta je achter elkaar te schuifelen. Wat wij het mooiste vinden is buiten: het park van vijfenvijftig hectare met beukenlanen, grachten en een rosarium dat in juni op zijn best is.

Praktisch, en dit is het belangrijkste: het parkeerterrein ligt ongeveer tien minuten lopen van de ingang, over een pad met grind. Reken daar bij heen en terug dus twintig minuten extra voor, en neem geen wandelwagen met piepkleine wieltjes mee. Wie fietst, kan dichterbij komen.

Ga laat op de middag. De bussen zijn dan weg en het licht op de torens is beter. Vermijd de weekenden waarop hier een groot evenement is, zoals het fantasy-festival in het voorjaar: dan is het park de hele dag vol en betaal je bovendien een ander tarief.

Honden mogen aangelijnd mee het park in, niet het kasteel. Met een rolstoel kom je door het park prima; binnen is de begane grond te doen en de bovenverdiepingen niet.