Kasteeltuinen Arcen

Op papier is dit een tuinenpark, en dat klinkt als iets voor mensen met een abonnement op een tuinblad. In de praktijk lopen hier net zo goed gezinnen rond, omdat het terrein groot genoeg is om in te verdwalen en er onderweg genoeg gebeurt: watervallen, een grot, vijvers met karpers, en een paar speelplekken.

De tuinen liggen als losse kamers achter elkaar. De Rosarium is de bekendste en in juni op zijn best, maar de Casa Verde met subtropische planten en de Oosterse Watertuin zijn eigenlijk sterker, juist omdat ze in september nog net zo goed zijn. De rododendrons piekken half mei en dat is kort, dus reken daar niet je hele bezoek op.

Wat ik van tevoren had willen weten: het is verder lopen dan je denkt. Van de ingang naar het verste punt is bijna een kilometer, en met alle zijpaden erbij loop je makkelijk vijf kilometer op een middag. Kleine kinderen zijn halverwege op. De speeltuin ligt niet bij de ingang maar in het midden van het park, dus dwing jezelf om eerst door te lopen naar het verste stuk en op de terugweg te spelen.

Kom niet in de eerste week van juli als het over de dertig graden is. Er is veel open gras en weinig schaduw in het middelste deel, en dan zit iedereen op de paar bankjes onder de bomen. Voor- en najaar zijn hier prettiger dan de hoogzomer.

Honden mogen niet mee, ook niet aan de lijn. Rolstoelen en kinderwagens komen overal, de paden zijn breed en verhard of goed aangestampt. Het park sluit een deel van de winter; kijk dat na voor je rijdt.

Combineer het met het dorp Arcen zelf en de Maasoever. Parkeren gaat via de grote parkeerplaats bij de ingang en kost apart geld.