Het Leersumse Veld

Het Leersumse Veld is een van die gebieden waar je vlak langs rijdt zonder het te weten. Vanaf de weg tussen Leersum en Amerongen zie je alleen bos. Loop je een paar honderd meter door, dan gaat het bos open en ligt er een vlakte met heide, zandpaadjes en een reeks vennen die er gek genoeg niet vanzelf lagen: ze zijn ooit gegraven voor turfwinning en later weer nat geworden.

Wees eerlijk over de schaal. Dit is geen Veluwe. Je loopt het hele gebied in anderhalf uur rond en op sommige punten hoor je de N225. Wat het wel heeft, is rust op tijdstippen dat andere heidegebieden al vol zitten, en een vogelbevolking die in het voorjaar hoorbaar is: roodborsttapuiten op de heidestruiken, boomleeuweriken boven de vlakte, en met een beetje geluk een groepje reeën aan de bosrand.

Het beste moment is half augustus, wanneer de struikheide bloeit, en dan het liefst voor negen uur ‘s ochtends. Er hangt vaak nog nevel boven de vennen en de Schotse hooglanders die het gebied begrazen staan dan meestal in de open vlakte in plaats van in de schaduw.

Een deel van het terrein gaat in het broedseizoen dicht, ruwweg van maart tot half juli. Dat staat op borden bij de ingang en het wordt gecontroleerd, dus ga er niet vanuit dat je het rondje altijd kunt lopen zoals je het vorig jaar liep.

Neem stevige schoenen mee. De paden zijn zand en na regen staan er lange plassen op de laagste stukken, waar je met een kinderwagen niet doorheen komt. Honden mogen mee, aangelijnd, en dat is geen suggestie: er lopen runderen los. Bij hitte is er nauwelijks schaduw op de vlakte zelf; blijf dan in de bosrand aan de noordkant.