Ouwehands Dierenpark

Ouwehands ligt tegen de flank van de Grebbeberg en dat merk je in je benen. Het park loopt van beneden naar boven en weer terug, en aan het eind van de dag heb je makkelijk acht kilometer gelopen met hoogteverschil erin. Neem dat serieus als je kleine kinderen bij je hebt: die wandelwagen duw je een paar keer echt tegen een helling op.

Het beste deel is het Berenbos. Twintig hectare bos waarin bruine beren en wolven leven die uit slechte omstandigheden komen, circussen, betonnen kuilen, achtertuinen in Oost-Europa. Je loopt op een verhoogd pad door hun gebied heen en soms zie je niets, want het is groot en de dieren mogen zich verstoppen. Dat is precies het punt. Wie een dierentuin zoekt waar elk dier op commando in beeld staat, moet ergens anders zijn.

Praktisch advies dat je terugverdient: ga bij de ingang linksom, richting het Berenbos, terwijl de stroom bezoekers rechtsom naar de gorilla’s en de olifanten loopt. Je zit dan de hele dag een half park voor de menigte uit, en je bent bij de beren op het moment dat ze het actiefst zijn.

Ravotu, de grote overdekte speelhal, redt een regendag maar is dan ook meteen overvol. De rest van het park is buiten, dus bij aanhoudende regen is dit geen slimme keuze. Bij hitte is het juist prettig: veel oude bomen, veel schaduw.

Neem eten mee. De horeca is prijzig en er zijn genoeg picknickplekken. Parkeren kost geld en de parkeerplaats zit op drukke dagen vroeg vol; vanaf station Rhenen loop je er in een kwartier naartoe, deels bergop.

Met een rolstoel kom je bij de meeste verblijven, maar de hellingen zijn stevig en je hebt iemand nodig die duwt.