Ootmarsum

Ootmarsum kreeg in de dertiende eeuw stadsrechten en is daarna nooit meer echt gegroeid. Dat is zijn geluk geweest. Waar andere Twentse plaatsen in de textielperiode volliepen met fabrieken en daarna met naoorlogse wijken, bleef hier een middeleeuws stratenplan liggen met vakwerkhuizen, keien en een romaanse kerk in het midden. Je loopt het hele centrum in een half uur rond, en dat is meteen het punt: het is compact en het klopt.

De keerzijde is dat het stadje dat zelf ook weet. Er zitten veel galeries, veel terrassen en op zondag veel dagjesmensen. Wie een authentiek dorp verwacht waar niets voor de bezoeker is gedaan, komt bedrogen uit. Kom op een doordeweekse ochtend en het is een ander stadje: dan hoor je vooral je eigen voetstappen op de kinderkopjes.

Loop niet alleen de winkelstraatjes. De mooiste route gaat achterlangs, via de oude stadswal en de smalle stegen die naar de Kuiperberg leiden. Die heuvel ligt op tien minuten lopen buiten het centrum en levert het enige echte uitzicht in de wijde omgeving op: over het coulisselandschap van houtwallen en essen richting Duitsland. Op de flank ligt een joodse begraafplaats, klein en stil, die de meeste bezoekers missen.

Praktisch: laat de auto in een van de parkeergarages aan de rand staan en niet op straat. Het centrum is grotendeels autoluw en de doorgaande route eromheen is tijdens drukke dagen niet de moeite waard.

Met een kinderwagen is het zwoegen op de keien. Met kleine kinderen valt er sowieso weinig te doen, dit is een uitje voor mensen die van rondkijken houden.

Er rijden bussen vanuit Oldenzaal en Almelo. Een station heeft Ootmarsum niet, dus check de dienstregeling voordat je gaat, vooral op zondag.