Rode Klif bij Warns

Nederland heeft nauwelijks kliffen, en dit is er een. Bij Warns, aan de zuidwestkant van Gaasterland, loopt de kust van het IJsselmeer een paar meter omhoog en breekt dan af in een rand van roodbruine keileem. Vandaar de naam. Aan de voet liggen zwerfkeien die de ijstijd hier heeft achtergelaten, en daarachter ligt water tot aan de horizon.

Het is klein. Je moet het niet verwarren met de kliffen van Ierland: hier gaat het om een meter of tien hoogteverschil. Maar het effect is er wel, juist omdat de rest van Friesland zo vlak is. Je staat opeens bóven het landschap in plaats van erin, en op een heldere avond zie je de zon in het IJsselmeer zakken op een manier die je verder alleen aan zee krijgt.

Praktisch: parkeer bij de opgang aan de Murnserdyk en loop over het paadje naar boven. Er staat een monument met de tekst “Leaver dea as slaef” — liever dood dan slaaf — voor de Slag bij Warns uit 1345, toen de Friezen een Hollands leger versloegen. Jaarlijks komt daar een herdenking bij, en dan is het hier voor één keer wel druk.

Ga aan het eind van de dag. Overdag is het een aardig uitzichtpunt, in het laatste uur voor zonsondergang is het de mooiste plek van deze hoek van Friesland. Neem iets te drinken mee, want er is niets: geen kiosk, geen bankjes met een horecagelegenheid erachter, alleen gras en keien.

Het pad naar boven is onverhard en oneffen. Met een rolstoel red je het niet en met een kinderwagen is het hannesen. Honden mogen los in het gras zolang je oplet bij de rand — die is steil en niet afgezet.

Combineer het met de bossen van Gaasterland, een paar kilometer landinwaarts, of met het strandje bij Mirns verderop langs de kust. Samen heb je er een halve dag aan.