Schiermonnikoog

Schiermonnikoog is het kleinste bewoonde Waddeneiland en het enige waar bezoekers geen auto mee naartoe nemen. Je laat de auto in Lauwersoog staan, vaart drie kwartier, en stapt aan de andere kant een eiland op waar een fiets het snelste vervoermiddel is. Dat is niet romantisch bedoeld, het is gewoon zo.

Het eiland is zestien kilometer lang en op het breedste punt vier kilometer, en het grootste deel daarvan is nationaal park: duinen, kwelders, moerasjes en een strand dat aan de oostkant zo breed wordt dat je er de zee kwijtraakt. Dat strand bij de Westerplas en verder naar het oosten is het beste stuk. Fiets naar het einde van het fietspad, zet de fiets neer en loop de laatste kilometers.

Het cruciale punt is de tijd. Als je de boot van halverwege de ochtend neemt en die van laat in de middag terug, heb je vier uur op een eiland dat er acht verdient. Neem de eerste afvaart. Dan fiets je in het rustige deel van de dag naar het oosten, ben je terug voor de lunch als de dagjesmensen aankomen, en heb je ‘s middags nog tijd voor het dorp of het Bezoekerscentrum.

Reserveer je overtocht vooraf, zeker in de zomer en op mooie weekenden. Fietsen huur je bij de haven of in het dorp; in het hoogseizoen zijn ze in de middag op. Neem regenkleding mee ook als het droog is, want er is buiten het dorp geen enkele plek om te schuilen en het weer boven de Wadden draait sneller dan de voorspelling.

Honden mogen mee, aan de lijn, en in het broedseizoen zijn delen van het duin en de kwelder afgesloten. Dat wordt gehandhaafd en terecht.

Met een rolstoel kom je in het dorp en over de verharde fietspaden prima vooruit; het strand en de duinen zijn een ander verhaal. Een kinderwagen is hier onhandiger dan een fietsstoeltje.