Van Abbemuseum

Het Van Abbemuseum is een van de weinige Nederlandse musea die je niet netjes langs de meesterwerken leiden. De collectie is groot en beroemd — Picasso, Chagall, Lissitzky, veel naoorlogse kunst — maar de manier waarop die wordt gepresenteerd verandert steeds. Soms hangt er een zaal vol vertrouwde doeken, soms een opstelling die eerst een vraag stelt en dan pas een schilderij toont. Dat maakt het interessant en af en toe ook irritant. Als je komt voor “even die ene Picasso zien”, kan het zijn dat hij in het depot ligt.

Het gebouw is het tweede argument om te gaan. Het oude deel uit 1936 en de donkere toren van Abel Cahen uit 2003 staan tegen elkaar aan en werken beter samen dan je op de foto zou denken. Loop in de nieuwbouw de trap op in plaats van de lift te nemen: je krijgt onderweg steeds uitzicht op de Dommel die pal achter het museum loopt.

Praktisch. Het museum is compacter dan de reputatie doet vermoeden. Twee uur is genoeg, met koffie erbij tweeënhalf. Plan er dus iets omheen. Achter het museum begint een wandelpad langs het water dat je in tien minuten naar het Stadswandelpark brengt; dat is het rustigste stuk groen in het centrum van Eindhoven en vrijwel niemand op de Bilderdijklaan weet dat het er is.

Kom met de trein. Vanaf Eindhoven Centraal loop je er in een minuut of twaalf naartoe. Parkeren in het centrum is duur en de garages zitten op zaterdag vol met winkelend publiek.

Met jonge kinderen is dit geen daguitje. Vanaf een jaar of tien wordt het leuker, zeker als je bij de balie vraagt of er een kinderroute loopt; die is er meestal. Rolstoelen en kinderwagens komen overal met de lift, en de garderobe en lockers zijn gratis.