Het Noordbrabants Museum

Het Noordbrabants Museum zit in een achttiende-eeuws gouverneurspaleis aan de Verwersstraat, en van buiten loop je er zo langs. De ingang is een poort in een gevel die op niets bijzonders lijkt. Achter die poort zit een verrassend groot museum met een binnentuin waar het zelfs op zaterdagmiddag stil is.

De reden dat de meeste mensen komen is Van Gogh. Er hangen doorgaans een stuk of tien werken uit zijn Brabantse jaren, dus de donkere aardappeleters-periode, en dat zijn niet de schilderijen waar hij beroemd mee is geworden. Ga er niet heen voor zonnebloemen. Wat je er wel voor terugkrijgt is context: je ziet ze hangen in het gebied waar ze gemaakt zijn, met daarnaast tijdgenoten die precies hetzelfde probeerden en het net niet konden.

De vaste opstelling over Brabant zelf is degelijk maar niet spannend — veel vitrines, veel zilver, veel devotie. De wisselexposities zijn hier duidelijk waar het geld en de energie naartoe gaan, en die zijn vaak beter dan je van een provinciaal museum verwacht. Als je maar anderhalf uur hebt, begin dan boven bij de wisselexpositie en werk naar beneden. Iedereen doet het andersom, dus je hebt de eerste zalen bijna voor jezelf.

Praktisch: het museum deelt een binnenterrein met Design Museum Den Bosch, dat er letterlijk tegenaan staat. Twee losse kaartjes, twee heel verschillende musea, en samen is dat een volle dag als je dat wilt. Vraag bij de balie of er een combinatie is.

Kom met de trein en loop door de binnenstad; vanaf het station is het een kwartier langs de Sint-Jan. Parkeren in Den Bosch is duur en de garages in het centrum lopen op koopzondagen vol. Rolstoelen en kinderwagens komen overal, ook in de tuin.