De Efteling

De Efteling verkoopt zichzelf als sprookjespark, maar dat is inmiddels nog maar de helft van het verhaal. Het Sprookjesbos uit 1952 staat er nog, met dezelfde tergend traag draaiende figuren, en daaromheen is in zeventig jaar een themapark gegroeid dat qua vormgeving alles in Europa aankan. Wat de Efteling goed doet: je ziet nergens een reclamebord of een kaal stalen frame. Alles is aangekleed, tot de vuilnisbakken aan toe.

Het minder leuke is even eerlijk. Op een zaterdag in juli sta je bij Baron 1898 ruim een uur te wachten en heb je aan het eind van de dag een stuk of vijf attracties gedaan. De Efteling is populair en dat voel je in je benen. Kan het doordeweeks buiten de schoolvakanties, doe dat. En overweeg november: het is vroeg donker, de paden zijn dan verlicht en het park is op dat moment eerlijk gezegd op zijn mooist.

Praktisch, en dit is het enige advies dat je echt tijd oplevert: bij opening loopt vrijwel iedereen linksaf richting Droomvlucht en de Vliegende Hollander. Ga rechtsom naar de achterkant — Vogel Rok, Baron 1898, Joris en de Draak — dan doe je in het eerste uur drie attracties waar je later op de dag telkens een uur voor staat. Het Sprookjesbos bewaar je voor het laatste uur; dat komt in schuin avondlicht toch beter tot zijn recht.

Je mag je eigen eten en drinken meenemen en dat scheelt serieus geld, want de horeca binnen is aan de prijs. Parkeren kost een vast bedrag per auto. Met de bus vanaf station Tilburg of ‘s-Hertogenbosch ben je er in ongeveer een half uur en heb je dat gedoe niet.

Bij regen valt het mee. Droomvlucht, Fata Morgana, Villa Volta, Carnaval Festival, Symbolica en Danse Macabre zijn allemaal binnen, dus je kunt een natte dag prima uitzitten. De wachtrijen staan dan alleen ook binnen, en zijn dus langer.