Holtingerveld en de hunebedden van Havelte

Op de Havelterberg liggen twee hunebedden naast elkaar, D53 en D54. D53 is na het grote exemplaar in Borger een van de langste van het land, en het ligt niet achter een hek of een kassa maar gewoon op de heide, aan het eind van een zandpad. Dat is het verschil met Borger: hier is er niets omheen georganiseerd, en dat maakt meer indruk dan je zou denken.

Het gebied eromheen, het Holtingerveld, is een mengsel van heide, stuifzandkoppen, jeneverbesstruwelen en bos. Er loopt een schaapskudde. Vanaf de hogere delen kijk je ver uit over Zuidwest-Drenthe, tot aan de Wieden als het helder is. Het is een van de weinige plekken in de provincie waar je echt hoogteverschil voelt in je benen.

Wat veel bezoekers missen: in de Tweede Wereldoorlog lag hier een groot Duits vliegveld, Fliegerhorst Havelte, dat nooit is afgemaakt. In het veld liggen nog betonresten, restanten van rolbanen en bunkers, deels overgroeid. Als je weet waar je op moet letten, verandert een wandeling hier van heidewandeling in iets veel raars. Er staan informatiepanelen, maar ze zijn verspreid; kijk vooraf even op een routekaart welke lus er langs gaat.

Praktisch advies: de parkeerplaats bij de hunebedden is klein en ligt aan een smalle weg waar keren lastig is. Op een zonnige zondagmiddag staat het er vast. Rijd dan door naar de grotere parkeerplaats aan de kant van Havelte zelf en loop de laatste kilometer; dat kost tien minuten en scheelt een hoop gemanoeuvreer.

De hunebedden zelf zijn vanaf de parkeerplaats in vijf minuten te bereiken over een pad dat redelijk vlak is, maar het is zand. Met een kinderwagen kom je er met moeite, met een rolstoel alleen met hulp. De hond mag mee aan de lijn — er lopen schapen en er broeden vogels op de grond. Neem water mee, want er is nergens iets.