Strand van Katwijk aan Zee

Katwijk is een strand voor mensen die geen pretpark aan zee willen. Er is geen pier, geen kermis, geen boulevard vol nachtclubs. Wat er wel is: een breed, schoon strand van een paar kilometer, een handvol strandtenten en een dorp dat zijn vissersgeschiedenis niet is kwijtgeraakt.

Het slimste wat Katwijk ooit gedaan heeft, is de parkeergarage in de zeewering bouwen. De kustverdediging moest hoger, dus hebben ze er een garage in gestopt met de duinen erbovenop. Je rijdt onder het duin en komt met de trap direct op de boulevard uit. Dat is meteen het beste praktische advies dat ik kan geven: rijd daar meteen heen op een warme dag en probeer niet eerst je geluk in de straten erachter. Die zitten op een zomerse zaterdag rond elf uur vol en dan sta je een half uur rondjes te rijden met een auto vol geïrriteerde mensen.

Loop naar het noorden. Bijna iedereen blijft binnen driehonderd meter van de strandtenten hangen. Richting de Uitwateringssluizen, waar de Oude Rijn na een paar duizend jaar eindelijk de zee in mag, is het na een kwartier lopen rustig, en daarachter begint het duingebied waar helemaal niemand komt. Die sluizen zelf zijn trouwens de moeite: het is het punt waar de rivier die de Romeinen als rijksgrens gebruikten in zee verdwijnt.

Neem een windscherm mee, ook als het landinwaarts stil is. De zeewind hier is bijna altijd voelbaar en zand in je boterham is geen weer maar een zekerheid.

Voor honden: in het hoogseizoen gelden er tijden en zones waarin ze niet los mogen, of helemaal niet op het drukste stuk. Buiten de zomermaanden mogen ze overal los en dan is dit een van de fijnste hondenstranden van de Randstad.

Met een rolstoel of kinderwagen kom je prima op de boulevard, maar het strand zelf is los zand. Er liggen op enkele plekken strandslagen met een verharde afrit; verder dan de vloedlijn kom je niet zonder strandrolstoel.