Oerol op Terschelling

Tien dagen in juni verandert Terschelling in een podium. Oerol zet voorstellingen neer in de duinen, op het strand, in boerenschuren, in het bos en midden op het wad, en het publiek fietst van de ene locatie naar de volgende. Dat fietsen is geen bijzaak: het is het festival. Je rijdt over een zandpad, komt aan bij een duinpan waar tweehonderd mensen in het gras zitten, kijkt een uur, en fietst weer verder.

Het niveau wisselt en dat hoort erbij. Naast gevestigde gezelschappen staat er werk van makers die iets uitproberen, en niet alles lukt. Als je alleen zekerheid wilt, is dit niet je festival. Als je het leuk vindt om iets te zien waarvan je achteraf niet precies weet wat het was, wel.

De belangrijkste praktische waarschuwing gaat over logistiek. Slaapplekken op Terschelling zijn maanden van tevoren weg, en dat geldt ook voor de veerboot met auto. Boek in het najaar voor het jaar erop, of accepteer dat je op de wal slaapt en dagelijks heen en weer vaart. Een auto heb je niet nodig; een fiets wel, en die huur je vooraf omdat ze op het eiland op zijn.

Wat veel mensen niet weten: een flink deel van het programma is gratis. Straatwerk in West-Terschelling, installaties in het landschap, muziek op de Groene Strand. Je kunt hier prima een dag doorbrengen zonder één kaartje te kopen. De zaalvoorstellingen zijn beperkt in aantal en gaan snel in de verkoop.

Neem regenkleding en een deken mee, hoe mooi het weer ook is. Voorstellingen gaan bij regen meestal gewoon door, en je zit op zand of gras. Schoenen die tegen zand kunnen zijn handiger dan alles wat je verder in juni draagt.

Met een rolstoel is een deel van de locaties bereikbaar, maar de duinen en het strand zijn dat niet; het festival heeft daar informatie over, kijk dat vooraf na.